Aby zbudować zdrowy związek partnerski nie wystarczy samo uczucie, nawet najgorętsze. Sztuka tworzenia zdrowego związku nie jest łatwa i będzie wymagać z waszej strony odwagi, uporu i cierpliwości - jest to trudna, lecz jakże fascynująca podróż w głąb samej siebie i drugiej osoby.

Odpowiedzialność

Weź pełną odpowiedzialność za swoje życie. Co to oznacza?
Brać odpowiedzialność oznacza nie obwiniać nikogo za to, kim jesteś, co czujesz, co posiadasz i co robisz. Przejęcie odpowiedzialności oznacza też, że nie uzależniasz swojego poczucia szczęścia od drugiej osoby. Jak to zrobić?

Zacznij od pełnej akceptacji i pokochania samej siebie. Miłość do siebie oznacza uszanowanie tego, co w tobie najlepsze i wybaczanie sobie swoich błędów. To nie tylko uczucie, ale również działanie i stan umysłu.

Sprawdź, czy nie oczekujesz od partnera, aby spełniał wszystkie twoje potrzeby – to dla niego ogromne obciążenie. Nie oczekuj, że druga osoba będzie dla ciebie wszystkim. To ty jesteś odpowiedzialna za zaspokojenie swoich potrzeb - nie Twój partner!
Każdy potrzebuje miłości, intymności, bliskości i czułości, ale nie oczekuj, że twój partner ma ci to wszystko samodzielnie zapewnić. Naucz się sama troszczyć o zaspokojenie swoich potrzeb – fizycznych, umysłowych, emocjonalnych i duchowych. Otaczaj się przyjaciółmi, rodziną, ale przede wszystkim i co najważniejsze – pokochaj samą siebie!

Wiele związków rozpada się, gdyż jedna z osób czuła się nieszczęśliwa i obwiniała o ten stan swojego partnera. Pamiętaj – twoje życie jest w twoich rękach! Naucz się być szczęśliwą sama ze sobą, a dopiero potem dziel się tym szczęściem z inną osobą. Potrafisz to zrobić!

Kompromisy

Ustal jasne kompromisy i staraj się je przestrzegać. Szanuj różnice występujące pomiędzy Tobą, a Twoim partnerem – nie oczekuj, że on zawsze będzie się z Tobą we wszystkim zgadzał. Jeśli nie możecie dojść do żadnego porozumienia bądź partner notorycznie nie przestrzega zawartych kompromisów, masz prawo zerwać związek – ale nie oznacza to automatycznie, że któreś z was jest w błędzie: być może po prostu do siebie nie pasujecie.

Zawieranie kompromisów oraz szczere przyznawanie się do przypadków ich naruszenia to wyraz szacunku dla drugiej osoby, budujący wzajemne zaufanie i poczucie bezpieczeństwa.

Komunikacja

Kluczem do osiągnięcia porozumienia w związku jest właściwa komunikacja. Wybieraj – albo chcesz mieć zawsze rację, albo chcesz tworzyć zdrowy związek! Jeśli bardziej zależy Ci na tym, żeby mieć rację, nigdy nie uda Ci się stworzyć satysfakcjonujących relacji z ludźmi.
Szczęście nie bierze się stąd, że uznasz, że to ty masz rację, a druga osoba jest w błędzie - szczęście rodzi się wtedy, gdy ponad wszelkie konflikty zaczniecie sobie cenić wzajemny szacunek.

Uczciwość

Zacznij być w pełni uczciwa zarówno wobec siebie jak i wobec partnera. Wiele osób nauczyło się kłamać, aby chronić uczucia drugiej osoby – lub swoje własne. Tymczasem takie kłamstwa psują łączącą partnerów więź, nawet jeśli druga osoba nigdy się o nich nie dowie.

Mój prawdę, odpowiadaj na pytania uczciwie, lecz z taktem.
Zawsze wyrażaj swoje prawdziwe uczucia – Twój partner może negować to, co się dzieje na zewnątrz was, ale nie może racjonalnie zaprzeczyć temu, co dzieje się wewnątrz Ciebie – Twoim uczuciom.

Bezinteresowność

Nie rób niczego dla swojego partnera tylko dlatego że oczekujesz rewanżu. Taki nieświadomie uprawiany handel wymienny rodzi chęć kontrolowania drugiej osoby, wytwarza gniew i urazę.
To co robisz dla drugiej osoby powinno płynąć z pozycji miłości z chęci, by dawać, niczego w zamian nie oczekując! Wzajemne punktowanie się nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem – każde z was będzie wyraźniej dostrzegać swoje własne poświęcenie!

Przebaczenie

Przebaczenie to decyzja, aby pozwolić odejść przeszłości i skoncentrować się na teraźniejszości. Przebaczenie nie oznacza wymazania przewinień czy aprobaty dla czyjegoś zachowania - oznacza przejęcie odpowiedzialności za obecną sytuację. Jeśli więc w przeszłości wystąpił poważny problem - przedyskutujcie go wspólnie i ustalcie działania, które podejmiecie, jeśli problem się powtórzy.

Granice

W zdrowych związkach funkcjonują ustalone przez każde z partnerów nieprzekraczalne granice dopuszczalnych zachowań. Ustalanie granic w związkach nie oznacza samolubstwa czy braku tolerancji, lecz troskę zarówno o siebie, jak i o drugiego człowieka.
Wyraźnie określ granice tego, co chcesz robić dla partnera i co możesz u niego akceptować, następnie jasno przedstaw swoje oczekiwania - włączając w to dopuszczalne i niedopuszczalne zachowania i postawy.

Wdzięczność

Zacznij okazywać swojemu partnerowi uznanie i wdzięczność - dzięki temu nie tylko okażesz mu swoja miłość, ale i zmniejszysz poziom panującego pomiędzy wami napięcia.

Znajdź czas na wypisanie wszystkiego, za co jesteś wdzięczna swojemu partnerowi, za co go podziwiasz, jakie są jego mocne strony. Skup się na tym, co w nim dobre.
Dzięki tej świadomości, gdy wydarzy się konflikt, nie stracisz właściwej perspektywy i będziesz w stanie przekazać partnerowi, że kochasz go i zależy ci na wspólnym rozwiązaniu problemu.

Konstruktywne konflikty

Gdy przydarzy się wam burzliwa wymiana zdań znajdź potem czas, aby spokojnie wszystko przemyśleć i powiedzieć partnerowi, dlaczego byłaś zła, jakie popełniłaś błędy, co Ci się nie podobało w jego zachowaniu i jak chciałabyś, żeby on się zachował. Poproś partnera, aby zrobił to samo i daj mu szansę wyjaśnienia swojego punktu widzenia. To pozwoli wam osiągnąć porozumienie i polepszyć komunikację w związku.

Jak budować zdrowe związki - wskazówki


    Nie istnieje coś takiego jak związek doskonały. Jeśli oczekujesz, że taki właśnie będzie, z miejsca skazujesz się go na niepowodzenie. Większość czasu będziesz spędzać na zawieraniu kompromisów. Nie bój się konfliktów – na pewno się przydarzą! Bez nich wasz związek nie mógłby się rozwijać i umacniać.

    Zaakceptuj konflikty jako naturalny element związków międzyludzkich. Dzięki temu będziesz w stanie skupić się na uczciwej komunikacji i poszukiwaniu rozwiązania problemów.

    Zdrowy związek nie będzie Cię przytłaczał, górował nad całym Twoim istnieniem czy hamował Twojego rozwoju – będzie cudownie wzbogacał wasze życie, pozwalając odkrywać zarówno siebie, jak i kochanego człowieka.

    Miłość do siebie – przede wszystkim! Tylko jeśli szczerze kochasz samą siebie, będziesz potrafiła szczerze docenić i kochać drugą osobę.

    Troszcz się o siebie, traktuj się z miłością i szacunkiem – jest to równie istotne jak traktowanie z miłością i szacunkiem swojego partnera.

    Zachowuj się godnie wobec partnera, nawet jeśli znacie się od wielu lat.

    Wszystkie zdrowe relacje oparte są na szacunku. Jeśli czujesz, że przestajecie się szanować, natychmiast poszukaj sposobu na odbudowanie go!

    Zadawaj partnerowi pytania – nie przypuszczaj!

    Jeśli Twój umysł jest mocno wzbudzony, nie wdawaj się w żadne dyskusje – cała Twoja wściekłość znajdzie ujście w Twoich słowach. Poczekaj, aż ochłoniesz i dopiero wtedy spróbuj porozmawiać.

    Jeśli poczujesz się zraniona przez partnera, nie mów – nie kochasz mnie, odchodzę – możesz tego potem żałować. Zamiast tego powiedz szczerze partnerowi, że poczułaś się zraniona i poproś o wyjaśnienia.

    Nigdy nie zrywaj związku w trakcie kłótni. W stanie wzburzenia emocjonalnego nie potrafimy myśleć racjonalnie i często tracimy kontrolę mówiąc rzeczy, których nie zamierzaliśmy.

    Jeśli nastąpi konflikt i Twój partner będzie chciał pobyć sam, nie obwiniaj go i nie krytykuj! Okaż szacunek i podaruj mu czas i przestrzeń potrzebną na przemyślenia. Staraj się jednak nie zostawiać na zbyt długo żadnego nierozwiązanego problemu.


    Traktuj swojego partnera zawsze w taki sposób, w jaki sama chciałabyś być traktowana. Bądź więc życzliwa i delikatna, przeproś, jeśli partner poczuje się zraniony (przeprosiny nie są równoznaczne z przyznaniem się do błędu, lecz świadczą o Twojej trosce o partnera!)

    Wprowadzaj nowe zasady wtedy, gdy jest ku temu odpowiedni czas – nie próbuj robić tego w trakcie stresującego konfliktu!

    Nie prowokuj żadnych sytuacji, które mogłyby podważać zaufanie partnera do Ciebie i wywoływać u niego jakiekolwiek wątpliwości, nieufność czy podejrzliwość. Nie flirtuj z innymi mężczyznami – choć nie ma nic złego w podtrzymywaniu przyjacielskich kontaktów z płcią przeciwną, nigdy nie przekraczaj granicy przyjaźni.

    Każdego dnia buduj swoją wiarygodność poprzez szczerą komunikację. Bądź szczera, godna zaufania i śmiało podążaj własną ścieżką życia.

    Upewnij się, że Twój partner wie, że go doceniasz. Uznanie można okazywać na wiele sposobów, zarówno słowami, jak i uczynkami. Możesz np. zadzwonić do niego w ciągu dnia tylko po to, aby powiedzieć mu, że go kochasz, możesz też zorganizować wspólny, romantyczny wieczór – możliwości są nieskończone.

    Pamiętaj, że to, czego nie robisz, jest równie ważne jak to, co robisz!

    Jeśli Twój partner zapyta Cię o Twojego eks, upewnij go, że nie jesteś już emocjonalnie zaangażowana w były związek. Nigdy nie wspominaj starych, dobrych czasów ze swoim eks. Jeśli Twój partner sam Cię o niego zapyta, odpowiedz szczerze i dodaj, że jesteś znacznie szczęśliwsza z nim, tu i teraz.

    Kochanie kogoś nie oznacza robienia wszystkiego, czego zażąda partner. Wiedz, kiedy powiedzieć nie, oraz kiedy czas i przestrzeń to konstruktywne narzędzia.

    Naucz się rozpoznawać różnice pomiędzy toksycznym, a zdrowym związkiem. Przyjrzyj się sposobowi, w jaki podchodzicie do potencjalnych problemów i co się dzieje, gdy problemy narastają. Prawdopodobnie dostrzeżesz w waszym związku kilka niepokojących objawów, ale nie wpadaj panikę! Wszyscy jesteśmy ludźmi i perfekcyjny związek nie istnieje. Jeśli więc dostrzegasz coś niezdrowego, spróbuj to rozpoznać i poszukać sposobu rozwiązania problemu.

    Nie zakładaj, że dobry związek musi być doskonały. Doświadczanie emocjonalnego bólu i nieporozumień jest ludzkie. Rozpamiętywanie przeszłych wydarzeń zamiast podjęcia sensownego działania to walka z wiatrakami!

    Utrzymuj realistyczne oczekiwania względem waszego związku. Nie oczekuj, że związek rozwiąże wszystkie Twoje problemy albo że już nigdy nie poczujesz się samotna. Relacje są wspaniałym doświadczeniem życiowym, ale bądź wobec nich realistką! Tak jak można poczuć się samotną w tłumie tak i można czasem poczuć się samotną w związku. I nie oznacza to automatycznie, że związek jest zły, lecz że masz obniżony nastrój. Nie przywiązuj do tego tak ogromnej uwagi - chyba, że poczucie przygnębienia zaczyna dominować nad całym Twoim życiem. Jeśli tak jest, cierpisz na depresję i powinnaś poszukać pomocy profesjonalisty!

http://www.wyspa-kobiet.pl/sekrety_szczescia/zwiazki/99.html

Prześlij komentarz

Obsługiwane przez usługę Blogger.