Arcydzięgiel litwor to roślina z rodziny selerowatych, od lat wykorzystywana w tradycyjnej medycynie ludowej. Inne nazwy to: angelika, dzięgiel lekarski, anielski korzeń. Jako surowiec zielarski wykorzystuje się korzeń arcydzięgla, działający rozkurczowo, wiatropędnie, antyseptycznie i uspokajająco, a także (ze względu na obecność olejków eterycznych) rozluźniająco i w nieznacznym stopniu przeciwbólowo. Sprawdź, jak wykorzystać korzeń arcydzięgla dla zdrowia!

Jakie właściwości lecznicze ma arcydzięgiel?

Korzeń arcydzięgla ma działanie:
  • pobudzające czynności wydalnicze, np. soków żołądkowych,
  • rozkurczowe,
  • wiatropędne,
  • antyseptyczne,
  • uspakajające,
  • rozluźniające
  • nieznaczne działanie przeciwbólowe.

Zastosowanie korzenia arcydzięgla

Przetwory z arcydzięgla (np. napary, nalewki) wykorzystuje się w dolegliwościach ze strony układu pokarmowego, m. in:
  • bólach brzucha,
  • zaburzeniach perystaltyki jelit,
  • zaburzeniach trawienia dolegliwościach trawiennych,
  • wzdęciach,
  • zaparciach,
  • zatruciach pokarmowych, alkoholowych i nikotynowych.
Właściwości arcydzięgla mogą być pomocne również w przypadku:
  • zaburzeń czynnościowych serca,
  • zawrotach głowy,
  • braku apetytu,
  • wyczerpaniu nerwowym,
  • bezsenności,
  • jako łagodny środek uspakajający.
W postaci olejków do nacierania może być pomocny w niwelowaniu bólów reumatycznych czy dolegliwości ze strony korzonków.

Kiedy i jak stosować arcydzięgiel?


Warto wiedzieć, że arcydzięgiel jest bardzo wszechstronnym i pomocnym ziołem, pomagającym np. w kuracjach odwykowych od narkotyków, po zatruciach alkoholem i nikotyną. Jednak może również powodować nadwrażliwość na słońce.

Na użytek wewnętrzny
Anemia, blednica, astma nerwicowa, bronchit chroniczny, bóle w okresie miesiączkowania, zwłaszcza pierwszego dnia, białe upławy, kurcze żołądka i jelit, gruźlica, migreny nerwicowe, zaburzone miesiączkowanie, nadkwaśność soku żołądkowego, niewydolność i niedomoga wątroby, nieżyt jelit, niemoc seksualna, osłabienie ogólne, osłabienie (atonia) trawienia u osób słabych, u nerwicowych spazmatyczne wymioty, wzdęcia, obrzęknięte stawy, szkorbut, zawroty głowy i omdlenia, zapalenie skóry, zapalenie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, zapalenie przewodu trzustkowego, zwalczanie stresów, zaparcia stolca. W wiekach średnich stosowano arcydzięgiel przecie dżumie.

Na użytek zewnętrzny
Do wcierań przeciwbólowych, przeciwzapalnych, przeciwświądowych, na dolegliwości jamy ustnej, bóle reumatyczne, stłuczenia stosuje się olejek arcydzięglowy.
Jak przygotować do spożycia?
Odwar: 4 łyżki drobno posiekanego korzenia gotować w dwu litrach wody pod przykryciem, na bardzo wolnym ogniu. Dodać do kąpieli dla zdrowiejących.
Napar: Łyżkę ziela gotować w szklance wrzątku 1-3 min., zostawić do naciągnięcia na 10 minut, odcedzić. Pić dwa razy dziennie po pół szklanki przy osłabieniu żołądka, dolegliwościach płucnych i zimnicy.
Odwar: Łyżeczkę korzenia gotować 15 minut w ¼ l wody, popijać dwa razy dziennie w celu uregulowania miesiączkowania (gdy jest skąpe, bolesne, bądź nieregularne lub zbyt obfite i długotrwałe).
W kuracjach odwykowych od narkotyków, po zatruciach alkoholem i nikotyną oraz wyczerpaniu stosuje się popijanie odwaru z czterech łyżek korzenia jak wyżej.
Przy wrzodach żołądka stosuje się odwar z korzenia w połączeniu z naparem z piołunu i szałwii; zażywać łyżkę co pół godziny.

Napar z korzenia arcydzięgla
½-1 łyżki rozdrobnionych korzeni zalać 1-1 ½ szklanki wrzącej wody i parzyć pod przykryciem przez 15 minut. Odstawić na 10 minut i przecedzić. Pić po 1/3-1/4 szklanki 2-3 razy dziennie na godzinę przed jedzeniem jako środek pobudzający wydzielanie soków trawiennych, albo po posiłkach jako lek wiatropędny i oczyszczający krew.
Jako środek orzeźwiający przy zapaściach, stanach wyczerpania nerwowego na skutek chorób zakaźnych stosuje się odwar lub nalewkę. Wraz z walerianą i arniką popija się napar z arcydzięgla jako środek wzmacniający napięcie naczyń krwionośnych przy niskim ciśnieniu krwi.
Przetwory z arcydzięgla stosowane w zalecanych dawkach nie mają działania szkodliwego na organizm. Pochodne furanokumarynowe zawarte w surowcu zwiększają wrażliwość skóry na promienie słoneczne i mogą powodować miejscowy obrzęk, przekrwienie, lub powstanie pęcherzy już po krótkim naświetlaniu słońcem.
 
Artykuł powstał na podstawie książki Jadwigi Górnickiej „Apteka natury”, Raszyn 2004.
Arcydzięgiel nie jest wskazany dla osób z nadwrażliwością na promienie słoneczne, chorym ze stanami zapalnymi kłębuszków nerkowych, wyrostka robaczkowego, kobietom w ciąży oraz dzieciom.
Pamiętaj, że tak jak każda roślina o właściwościach leczniczych, arcydzięgiel może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, nie jest wskazany dla wszystkich i najlepiej stosować go po konsultacji z lekarzem.


Prześlij komentarz

Obsługiwane przez usługę Blogger.