Choć to „tylko” wirus, może wywołać raka. Zazwyczaj łapiemy go podczas uprawiania seksu. Ale to nie jedyny sposób. Gdzie i jak można się zarazić HPV?
Wszystkie zakażenia wirusem HPV początkowo przebiegają bez żadnych objawów. Większość z nich ustępuje zresztą samoistnie. Część jednak przechodzi w stan przewlekły i może prowadzić do rozwoju nowotworu.

Co drugi z nas spotka wirusa HPV 

Wirus HPV posiada  ok. 200 różnych odmian. Około 40 z nich odpowiedzialnych jest za powstawanie infekcji, a kilkanaście za rozwój nowotworów, przede wszystkim raka szyjki macicy, ale i raka sromu, pochwy, odbytu, dolnego odcinka jelita grubego, prącia oraz niektórych nowotworów szyi i głowy.  80 proc. osób, która uprawia seks przynajmniej raz w życiu zarazi się tym wirusem. Niektórzy nawet przy swoim „pierwszym razie”.
Do zakażenia dochodzi najczęściej w trakcie stosunku seksualnego zarówno waginalnego, analnego jak i oralnego. Niekiedy jednak wystarczy tylko dotykanie okolic narządów płciowych. Zainfekowane wirusem mogą być bowiem ich zewnętrzne części. HPV przenosi się wraz ze złuszczającymi się fragmentami nabłonka i naskórka. Prezerwatywa zmniejsza ryzyko, ale nie chroni w stu procentach. Większość infekcji przechodzi niezauważalnie i ustępuje. Niestety nie wszystkie.

Nie tylko seks 

Znacznie rzadziej wirusem można zainfekować się poprzez przedmioty codziennego użytku. Zdarza się jednak, że do zakażenia dochodzi w wyniku używania wspólnych ręczników lub innych przedmiotów higieny osobistej, zwłaszcza, gdy zmiany zlokalizowane są na zewnętrznych narządach płciowych. Sprzyja temu nieprzestrzeganie podstawowych zasad higieny. Wirusem można zarazić się również już w czasie narodzin od zakażonej matki. Poprzez lekceważenie elementarnych zasad higieny osobistej, kobiety mogą przekazać go też swoim dzieciom po porodzie. Niebezpieczne mogą okazać się też pocałunki, zwłaszcza te głębokie.

Kiedy HPV staje się groźny? 

Cześć infekcji wirusem HPV prowadzi do powstania zmian umiejscowionych najczęściej w okolicach intymnych i odbytu. To tzw. kłykciny kończyste.
Przypominają grudki w kolorze białym, jasnoróżowym, niekiedy brunatnym. Ich powierzchnia z czasem staje się brodawkowata jak kalafior. Z takimi zmianami najlepiej zgłosić się do dermatologa, który wdroży odpowiednie leczenie. Niektóre odmiany wirusa HPV powodują jednak znacznie groźniejsze zmiany prowadzące do nowotworu. Przez wiele lat nie dają one żadnych objawów. Wczesne wykrycie zmian przednowotworowych  możliwe jest tylko za pomocą badań cytologicznych. Kilkanaście odmian wirusa HPV odpowiada przede wszystkim za rozwój raka szyjki macicy, który po raku płuc i piersi jest trzecim zabójcą kobiet w Polsce.
Wirus HPV  może również doprowadzić do rozwoju raka jamy ustnej, gardła czy krtani. Jak przyznał słynny aktor Michael Douglas w wywiadzie dla brytyjskiego dziennika „The Guardian”,  rak krtani, na który zachorował został wywołany przez zakażenie HPV. A doszło do niego przez seks oralny.

Jak się chronić? 

Tak naprawdę, możemy tylko zmniejszyć ryzyko zakażenia HPV. Skoro bowiem nie daje ono żadnych objawów, partnerzy zarażają się nieświadomie. Rozpoczęcie kontaktów seksualnych będzie więc zawsze wiązało się z ryzykiem infekcji. Na pewno zmniejszy je wzajemna wierność w związku. każdy kolejny partner zwiększa ryzyko zakażania HPV. W ciągu życia ryzyko to wynosi 80 proc. Monogamia daje jednak gwarancję tylko w przypadku, gdy oboje partnerów nie miało wcześniej żadnego doświadczenia seksualnego. Przypadkowy seks, czy duża liczba partnerów i partnerek seksualnych zwiększają ryzyko zetknięcia się z osobą chorą. Ważnym jest też, aby każda kobieta, bez względu na to, czy uprawia seks czy nie, robiła regularne badania cytologiczne. Dzięki nim można  wykryć zmiany wywołane przez wirusa zanim rozwinie się nowotwór.
Jednak najskuteczniejszym sposobem prewencji jest niedopuszczenie do zakażenia przed czym zabezpiecza nas szczepienie.

Najlepiej zapobiegać? 

Dobrą wiadomością dotyczącą wirusa HPV jest to, że można przeciwko jego najgroźniejszym odmianom zaszczepić się. Stało się to możliwe dzięki zidentyfikowaniu typów wirusa odpowiedzialnych za rozwój raka.  Zaszczepienie mobilizuje układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał potrafiących uśmiercić żywego wirusa. Szczepienia zaleca się dziewczynkom i chłopcom zanim rozpoczną życie seksualne, wtedy szczepienie jest najskuteczniejsze. Szczepi się również kobiety aktywnie seksualnie. Powstałe w wyniku szczepienia przeciwciała pomagają bowiem w walce z wirusem. W niektórych miastach samorządy lokalne pokrywają koszty szczepień dziewczynek, a niektóre też chłopców. Cały cykl kosztuje ponad tysiąc złotych. Badania potwierdzają że szczepienia zapewniają ochronę przez 10 lat. Nie oznacza to że ochrona po tym okresie zanika. Badania sprawdzające jak długo utrzymuje się odpowiedź immunologiczna po tym okresie cały czas trwają.


Prześlij komentarz

Obsługiwane przez usługę Blogger.