Czarci pazur, znany też jako diabelski pazur, przez plemiona afrykańskie od wieków traktowany jest jako sprawdzony lek na choroby nerek, wątroby, pęcherza moczowego, dolegliwości żołądkowe. Czy rzeczywiście roślina ta jest tak skuteczna?

Składniki lecznicze czarciego pazura

Czarci pazur, czyli inaczej hakorośl rozesłana, ma bardzo bogaty skład fitochemiczny. Roślina zawiera: 

Irydoidy. Te wyizolowane z czarciego pazura należą do tak zwanych irydoidów właściwych typu aukubiny. Głównym składnikiem frakcji irydoidowej obecnej w czarcim pazurze jest herpagozyd. Wykazuje on działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne porównywalne do działania leków tego typu. W czarcim pazurze występują też produkty rozpadu tego składnika, czyli 8-p-kumaroiloharpagid i harpagid. Mają one silne działanie przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. W diabelskim pazurze znajdziemy również inne składniki irydoidowe o działaniu znieczulającym i przeciwzapalnym.

Flawonoidy. Ta grupa związków, która pełni funkcję przeciwutleniaczy i barwników, a przy tym spełnia rolę naturalnego środka owadobójczego. W hakorośli rozesłanej stwierdzono występowanie pochodnych luteoliny oraz kamferolu. Luteolina jest moczopędna. Zakłada się także, że może mieć działanie nasercowe, ale do tej pory nie udało się tego dostatecznie potwierdzić. Kamferol jest natomiast bardzo rozpowszechnionym składnikiem roślin i wykazuje słabe działanie przeciwskurczowe.

Fenolokwasy: W czarcim pazurze występuje kwas cynamonowy i jego pochodna – kwas kawowy i kwas cholorogenowy. Substancje te mają działanie bakteriostatyczne i żółciopędne. Udowodniono także, że kwas chlorogenowy hamuje przemiany kwasu GABA w ośrodkowym układzie nerwowym, dzięki czemu ma działanie przeciwdrgawkowe.

Sterole i triterpeny: W hakorośli rozesłanej wykryto obecność β-sitosterolu i stigmasterolu oraz ich glukozydów. β-sitosterolu ma działanie obniżające stężenie cholesterolu we krwi i występuje w roślinach, którym przypisuje się działanie przeciwgorączkowe oraz przeciwzapalne. Hamuje też rozwój nowotworów. Sigmasterol odgrywa natomiast rolę w półsyntezie hormonów steroidowych i metabolizmie fosforanów. Triterpeny są za to związkami, które mają właściwości przeciwzapalne, cytotoksyczne i zmniejszające stężenie cholesterolu.

Lecznicze właściwości czarciego pazura

 
Czarci pazur świetnie sprawdzi się np. jako środek przeciwzapalny i przeciwbólowy. Co ciekawe jego działanie w tym zakresie jest porównywalne do działania kortyzonu i fenylobutazonu, czyli znanych leków wykorzystywanych do uśmierzania bólu i zmniejszania stanów zapalnych.
W jednym z badań, którego uczestnikami były osoby cierpiące na zapalanie stawów i dnę moczanową, porównywano działanie tychże leków z substancją obecną w czarcim pazurze. Wykazano, że u 80 proc. osób leczonych substancją zawartą w diabelskim pazurze nastąpiło zanikanie bólu w porównaniu do tych leczonych lekami. W drugiej grupie tylko 72 proc. osób zaobserwowało zmniejszenie bólu. W dodatku sprawność ruchowa poprawiła się aż u 88 proc. pacjentów leczonych Harpagophytum (substancją pochodzącą z czarciego pazura). Natomiast taki wynik otrzymano tylko u 56 proc. osób przyjmujących leki.
Czarci pazur ma także działanie przeciwartretyczne i przeciwreumatyczne. Świetnie sprawdza się również jako środek przeciwutleniający. Zapobiega bowiem stresowi oksydacyjnemu i zmniejsza utratę żywności komórek. Często wspomina się także o jego działaniu ogólnoodtruwającym.

Przeciwwskazania do stosowania czarciego pazura

Mimo swoich wszechstronnych właściwości prozdrowotnych, nie każdy może przyjmować czarci pazur. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania hakorośli jest obecność wrzodu żołądka lub dwunastnicy.
Czarci pazur wchodzi też w interakcje z różnymi lekami. Udowodniono, że podawanie diabelskiego pazura razem z lekami obniżającymi ciśnienie krwi oraz antyarytmicznymi może nieznacznie wzmacniać ich działanie.
W fachowej literaturze istnieją sprzeczne doniesienia na temat ewentualnych skutków ubocznych stosowania czarciego pazura. Pojawiają się również informacje, że przyjmowany w bardzo dużych dawkach, może wywoływać alergię i że powinni z niego zrezygnować diabetycy. Niektóre badania sugerują również, że nadużywanie czarciego pazura może prowadzić do różnego rodzaju uszkodzeń organizmu. Jednakże dawki toksyczne są bardzo wysokie. Zakłada się, że dawką taką jest 13,5 g/ kg masy ciała, co oznacza, że osoba ważąca 60 kg musiałaby przyjąć aż 810 g tego surowca, aby pojawił się efekt toksyczny.
Jak na razie nie ma danych dotyczących wpływu czarciego pazura na rozwój płodu, mutagenność i kancerogenność. Nie wiadomo także, czy znajdujące się w nim związki aktywne przechodzą do mleka matki, dlatego odradza się jego stosowanie podczas ciąży i w okresie karmienia piersią.

Produkty z czarciego pazura dostępne w sprzedaży

Czarci pazur jest dostępny pod wieloma postaciami. Znaleźć możemy go w formie tabletek, proszku, naparów, jak również balsamów czy żeli. Jeżeli zdecydujemy się na sporządzanie herbaty z diabelskiego pazura, warto pamiętać, że zaleca się pić ją trzy razy dziennie przez około osiem tygodni, a następnie zrobić 3-tygodniową przerwę (potem można ponowić kurację).
Pierwsze efekty działania czarciego pazura można zaobserwować zazwyczaj po około dwóch miesiącach. Trzeba więc sporo cierpliwości, ale czarci pazur może naprawdę pomóc, więc warto.

Justyna Piechocka Dietetyk Vitalia.pl


Prześlij komentarz

Obsługiwane przez usługę Blogger.